Soliman Alali (44) woont sinds december 2020 in Boekel. Hij kwam door het oorlogsgeweld in Syrie als vluchteling naar Nederland. In maart 2021 kwamen zijn vrouw Sawsan Omran (42) en hun vier kinderen Zen, Youssef, Sarah en Rayan in het kader van gezinshereniging ook naar Nederland. In augustus 2021 schreef ik een verhaal over het pas in Boekel gevestigde gezin in het Weekblad Boekel&Venhorst in de serie Nieuwe Boekelnaren. Hoe is het sindsdien met hen gegaan.
Eerst iets over de voorgeschiedenis. Soliman en Sawsan groeiden op in de Syrische havenstad Latakia. Soliman heeft ICT gestudeerd aan de universiteit van Tishreen. Hij is netwerkingenieur. Na zijn afstuderen is hij voor de overheid gaan werken en daarnaast had hij een baan in de haven van Latakia voor douane-afhandelingen. Sawsan was docente Engels aan een middelbare school.
In mijn verhaal van 2021 schreef ik: “Soliman zou graag zijn beroep in de ICT willen oppakken”. In het kader van een integratietraject kon hij door bemiddeling van de gemeente Meierijstad, waar de gemeente Boekel mee samenwerkt, een ervaringsplek bij Van Doren Engineers in Boekel krijgen. Dat was in het begin erg wennen vooral door het taalprobleem, maar ook door de manier van werken. Maar omdat in de ICT wereld communicatie vooral in het Engels gaat, is het probleem in de praktijk minder groot. Hij heeft zich snel ingewerkt. Hij werkt nog steeds voor dit bedrijf. Hij is daar met zijn kennis als netwerkingenieur op zijn plaats. Hij ontwikkelt netwerkoplossingen voor industriële processen. De ervaringsplek is al geruime tijd geleden omgezet naar een vaste aanstelling.
Sawsan is na haar komst in Boekel regelmatig naar het Taalcafé van de bibliotheek gegaan en had ook een taalcoach. Marieke van de Akker van de bibliotheek heeft bemiddeld dat zij als vrijwilliger bij het Commanderij College in Gemert kon gaan werken als onderwijsassistent. Al snel kreeg zij voor een beperkt aantal uren een contract al onderwijsassistent. Tijdens haar werk bij het Commanderij College kreeg Sawsan de kans om de cursus “Wereldburgers voor de Klas” te volgen. Wereldburgers voor de Klas helpt lerarentekorten terugdringen. Het is een opleidingsprogramma voor statushouders, kennismigranten en zij-instromers. Dit programma maakt ze bekwaam om les te geven in zowel het basisonderwijs als het middelbare onderwijs.
Een aantal mensen in Boekel wilden haar vooruit helpen. Ze hebben het Udens College gecontact. Ze is daar op gesprek gegaan bij de HR-manager en andere leidinggevenden en kreeg een aanstelling als onderwijsassistent. Ze was blij met deze aanstelling omdat zij zich daar verder kon ontwikkelen.
In de tussentijd heeft zij via het ministerie van Onderwijs geregeld dat haar Syrische diploma’s ook erkend zijn in Nederland. Ze heeft nu de eerste graad bevoegdheid om Engels te doceren aan middelbare scholen. Ze geeft nu met een volledige aanstelling les Engels aan het VMBO van het Udens College.
Van de kinderen gaat Zen Alabden(13) na de vakantie naar het Havo/Vwo van het Udens College, de tweeling Youssef en Sarah (10) gaat naar groep 7 en Rayan(8) gaat naar groep 5 van de Uilenspiegel in Boekel.
Onlangs hebben Soliman en zijn kinderen het Nederlanderschap gekregen en werd hen door burgemeester Caroline van de Elsen het paspoort op het gemeentehuis van Boekel officieel overhandigd. De naturalisatie van Sawsan kan nog niet plaatsvinden omdat zij korter dan vijf jaar in Nederland verblijft. Binnenkort kan dat wel gebeuren. Ondanks dat Soliman nu Nederlander is durft hij niet op familiebezoek in Syrie te gaan. Het is daar nog steeds te gevaarlijk.
In zijn vrije tijd gaat Soliman naar de De Loods om daar te kunnen boksen. Sawsan wandelt graag en deed eerder aan Pilates. De kinderen voetballen allemaal bij Boekel Sport.
Je kunt wel stellen dat het gezin zijn draai in Boekel heeft gevonden en goed geïntegreerd is. Ze vinden het er fijn wonen en vinden de omgang met anderen heel vriendelijk.
Piet van den Broek
